آنان گفتند : « او را تنبيه كن » . سفاح گفت : « كسى كه سختگير باشد ، مردم را از خود بيزار و متنفر مىسازد و كسى كه سختگير نباشد ، مردم با او مأنوس خواهند شد . عفو به تقوا نزديك‌تر است و تغافل و گذشت ، رفتار انسان‌هاى بزرگ‌منش است » . بعيد نيست كه چهره سرشناس بنىهاشم در اين مجلس ، امام جعفر بن محمد الصادق ( ع ) بوده باشد . به‌ويژه آنكه برخى از روايت‌هاى دانشمندان مكتب اهل بيت ( عليهم السلام ) زيارت امام صادق ( ع ) را به همراه عبدالله بن حسن تصديق كرده‌اند كه در بخش‌هاى بعدى اين تحقيق ، به آن خواهيم پرداخت . عبدالحليم جندى ، در كتاب خود مىنويسد : « سفاح از عبدالله بن حسن درباره دو فرزندش ، محمد و ابراهيم ، سؤال كرد . هنگامى كه از اختفاى آنان آگاهى يافت ، از جست‌وجوى خود صرف‌نظر كرد » . « 1 » اما عبدالحليم ، منبع اين روايت را ذكر نكرده است . بنده نيز در آن دسته از منابع تاريخى كه به بررسى انقلاب محمد ، صاحب نفس زكيه پرداخته‌اند ، اين روايت را نيافتم . اگر آنچه گفته شد ، درست باشد ، اين اتفاق در حيره رخ داده است ؛ چراكه اقامت ابوالعباس سفاح در كوفه طولانى نبوده است و در سال 1312 ه . ق / 750 م از آنجا به حيره منتقل شد و عموى خود ، عبدالله بن على را در آنجا به‌عنوان والى و جانشين خودش انتخاب كرد . اقامت سفاح در آنجا نيز خيلى به طول نينجاميد ؛ به‌گونه‌اى كه در سال 134 ه . ق / 750 م از آنجا رهسپار « الانبار » شد . او آنجا را هنگام مرگش در سيزدهم ماه ذىالحجه سال 134 ه . ق / 752 م ، به پايتختى خود برگزيد . « 2 » اين‌گونه به نظر مىرسد كه اقامت امام صادق ( ع ) در خلال زيارتش ، بين

--> ( 1 ) . الامام الصادق ، عبدالحليم جندي ، ص 70 . ( 2 ) . ر . ك : تاريخ طبري ، ج 7 ، صص 449 و 464 ؛ البداية و النهاية ، ج 7 ، صص 26 - 33 .